20.08.2007
na dziś:

"CZASAMI WOLĘ BYĆ ZUPEŁNIE SAM
NIEZDARNIE TAŃCZYĆ NA GRANICY ZŁA
I NAWET STOCZYĆ SIĘ NA SAMO DNO
CZASAMI WOLĘ TO NIŻ CZUŁOŚĆ WASZYCH OBCYCH RĄK
POSIADAM WIARĘ W NIEMOŻLIWĄ MOC
POTRAFIĘ JEŚLI CHCĘ ROZŚWIETLIĆ MROK
MOGĘ PORUSZYĆ WAS NA KILKA CHWIL
TYLKO ZROZUMCIE KIEDY ZECHCĘ ZNOWU Z SOBĄ BYĆ

NA PEWNO CZUŁEŚ KIEDYŚ WIELKI STRACH
ŻE OTO MIJA TWÓJ NAJLEPSZY CZAS
BEZRADNOŚĆ ZNIOSŁA CIĘ NA DRUGI PLAN
CZEKANIE SPRAWIA ŻE GORZKNIEJE CAŁA SŁODYCZ W NAS
OGROMNY ZGRZYT ZNIECZULA NAS NA SZEPT
TAK TRUDNO ZNALEŹĆ DROGĘ W CIEPŁY SEN
SŁOWA ZLEWAJĄ SIĘ W FAŁSZYWY TON
GDY NADWRAŻLIWOŚĆ JEST JAK BILET W JEDNĄ STRONĘ STĄD
OKŁAMALI MNIE Z NADZIEJĄ ŻE
UWIERZYŁEM I PRZESTANĘ CHCIEĆ
MUSZĘ LECZYĆ SIĘ NA BÓL I STRACH
GDZIE JEST CZŁOWIEK KTÓRY Z SIEBIE SAM POKAŻE MI JAK
KTO POKAŻE MI JAK ? "


21.08.2007

"W miastach białego człowieka
nie ma spokojnego miejsca,
w którym wiosną można usłyszeć szelest liści
lub szmer skrzydeł owada...
Natomiast Indianie wolą
miękki dźwięk wiatru pędzącego nad powierzchnią stawu,
zapach samego wiatru
oczyszczonego przez południowy deszcz
lub niosącego zapach sosny. "
[Wódz Seattle]


24.08.2007

"TO NIE CHĘCI RODZĄ CZYNY,
ALE CZYNY - CHĘCI"

......................................

26.08.2007

" - Telewizja, mój kolego, to antychryst i ośmielam się twierdzić, że wystarczą trzy lub cztery pokolenia, a ludzie nie będą wiedzieć, jak się samemu bąka puszcza, człowiek wróci do jaskiń, do średniowiecznego barbarzyństwa i do stanu zidiocenia, z którego pierwotniak pantofelek wyrósł już w okresie plejstocenu. Ten świat nie zginie od bomby atomowej, jak prorokują gazety, ale umrze ze śmiechu, ze strywializowania, z obracania wszystkiego w żart, na domiar złego w kiepski żart. "

[fragment książki "Cień wiatru" C.R. Zafon ]


15.09.2007

UWIELBIAM SMAK HERBATY Z TERMOSU!!! :D

.................................................................

17.09.2007

UWIELBIAM SIEDZIEĆ NA TRAWIE, W SŁONECZNY, CIEPŁY DZIEŃ...

.....


9.11.2007

Z bólu tworzę dzień
Krzyczę ponad śmiechem
Samotność woła mnie
Na walkę z cieniem
Kwiat to jest i cierń
Noc wybuchnie snem
Ujrzę niebo tam, gdzie szara ziemia
Nie mogę znaleźć słów
By wyrazić ból
Wybacz ojcze mój
Znów gubię drogę
Miłość kusi śmierć
Tak jak wolność śmiech
Samotność woła mnie
To nadziei kres

Jesteś chlebem tym
Tak jak każdy z nas
Krwią maluje krzyż
Chociaż nie wie nikt
Wybacz ciału brud
Wybacz duszy mej
Nie ufaj ludziom tym
Oni są jak śmierć

Polem, górą, mgłą
Biegnę póki sił
Tam gdzie dzień i noc
Gdzie sny

Oto jest ten ból
On nie daje wstać
Oto jest ten śmiech
On pozwala wierzyć
Oto jest ten lęk
On zabiera sny
Oto jest nasz los
On nam daje życie

***